Tajemnica cudów Guadalupe
Wymawiając nazwę Guadalupe (Guadalupa) możemy mieć na myśli kilka zdarzeń występujących pod tą samą nazwą. Guadalupe to nazwa dwóch miejscowości, z których jedna znajduje się w Meksyku a druga w Hiszpanii. Oczywiście najbardziej znana jest Guadalupe z Hiszpanii, gdzie miejsce miało pierwsze uznane przez Kościół Katolicki objawienie Matki Boskiej. To co nas interesuje to „Cud Guadalupe” – czyli cała gromada zjawisk nadprzyrodzonych związanych z tym zdarzeniem. Nazwa Matka Boża z Guadalupe pochodzi prawdopodobnie od określenia coatlaxopueh, które w języku nahuatl oznacza „[kogoś kto] depcze węża”. Zwolennicy tej interpretacji uważają, że określenie takie byłoby właściwe w ustach przemawiającej w języku nahuatl boskiej postaci, która zastępowała Quetzalcoatla (Pierzastego Węża) i innych bogów Azteków (choć wskazywane są też inne podobnie brzmiące określenia w języku nahuatl). Możliwe także, że świątynię poświęcono pierwotnie Matce Bożej z Guadalupe w hiszpańskiej Estremadurze – wówczas określenie to miałoby po części korzenie arabskie i mogło oznaczać „Wilczą Dolinę” (lub „Wilczą Rzekę”). albo „Rzekę Miłości”.
Książka Wincentego Łaszewskiego
Wizerunek z Guadalupe zawsze budził emocje. W oczach Indian był azteckim kodeksem; jego lektura doprowadziła do przyjęcia chrześcijaństwa przez całą rdzenną populację Meksyku. Jednocześnie ten sam obraz niósł dla Hiszpanów zupełnie inne przesłanie…Potem zaczął się korowód spektakularnych cudów, a kolejne badania obrazu zdumiewały wynikami. Wszystko było tu zagadkowe. Jakby w Wizerunek namacalnie wpisała się nadprzyrodzoność. Ale dopiero dziś badania obrazu z Guadalupe zapierają dech w piersiach.Nauka odkrywa w nim rzeczy niewytłumaczalne i niemożliwe, a cuda, rejestrowane przez współczesną technikę, nawracają tłumy…oraz głośniej podnosi się pytanie: czy badania naukowe dotyczące Wizerunku z Guadalupe potwierdzają istnienie Boga?
Badania naukowe cudu z Guadalupe
Pierwsze badania tkaniny zostały przeprowadzone w 1936 r. przez laureata nagrody Nobla, Ricardo Kuhna. Stwierdził on, że „przeanalizowane włókna nie zawierają barwników roślinnych, zwierzęcych ani mineralnych”. Kolejne analizy przeprowadził w latach 1954 i 1963 Francisco Camps Ribera, który nie odnalazł „śladów pędzla, ani świadectw, by tkanina została zagruntowana”. Według badaczy przeprowadzających dlasze ekspertyzy w namalowanych źrenicach Matki Bożej występuje zjawisko potrójnego odbicia właściwe jedynie źrenicom organizmów żywych, a krzywizna wizerunków postaci w obu oczach (przy 2500-krotnym powiększeniu dostrzeżono ich 12) odpowiada krzywiźnie rogówki. Obraz określany jest mianem „nieustającego cudu” z racji na fakt, że płótno z agawy rozpada się najwyżej po 20 latach od wykonania, natomiast wizerunek istnieje co najmniej od 1649 roku.
Filmy religijne o Guadalupe